Na een crematie kwam het in het verleden dikwijls voor dat er geen eigen plekje kwam voor diegene die je dierbaar was. In een tijd waarin het taboe leek te denken over, laat staan actief om te gaan met de dood, werd de as in afwezigheid van de nabestaanden verstrooid of bijgezet in een of ander ‘depot’.
Het gravenpark ‘Heilig Land Stichting’ biedt voor bijzetting van asbussen meerdere mogelijkheden, afgestemd op ieders persoonlijke voorkeur. Er is bijvoorbeeld een urnenbos. In een fraai gesitueerd stuk bos rijzen, op een door de nabestaanden uitgezocht plaatsje, gedenktekens op uit de grond. Deze gedenktekens zijn veelal fraaie, heel persoonlijke kunstwerken. Ze worden door de kunstenaar samen met de nabestaanden ontworpen. Op een andere plek vindt men een stijlvolle, meer formele urnentuin. De basisvorm bestaat uit de Griekse Alpha en Omega-tekens. De daarbinnen gebruikte lezenaar-platen kennen ieder een eigen, in reliëf opgebrachte symboliek. Verder kent de begraafplaats nog een sfeervol kapelletje, maar daarin zijn nog maar enkele plaatsen vrij. Ook kan men kiezen voor bijzetting van de asbus in tuingraven, cryptegraven, grafheuvel etc. Op de Heilig Land Stichting maakt men weinig onderscheid tussen begraven in een grafkist of bijzetting van een asbus. Het is als het ware alleen ‘de verpakking’. Dat al bij leven ook gekozen kan worden voor een plekje voor de asbus (reservering) is even vanzelfsprekend als de aanwezigheid van een strooibos.