Regels voor het uiterlijk van graven en gedenktekens
De begraafplaats ‘Heilig Land Stichting’ kent een sfeer die men nergens anders aantreft. Het golvende landschap is een oase van rust en intimiteit. De unieke harmonie tussen de prachtige natuur en de graven biedt troost en nodigt uit tot bezinning. Dat het oude erfgoed en de grafmonumenten volkomen één zijn met de natuur, heeft alles te maken met de vanaf 1913 gehanteerde stijl van gravenbouw en grafinrichting. De algemene richtlijnen voor de graven zijn sindsdien eigenlijk ongewijzigd:
- iedereen moet, door het kiezen van een eigen plekje en/of uiterlijk van het grafmonument, een plaats krijgen waar men zich ‘thuis voelt’, een plek om te gedenken, om te bidden, om te lachen, om emoties kwijt te kunnen.
- alle nieuwe grafvormen en monumenten moeten volledig in harmonie zijn met de bestaande natuur, met de bestaande ‘museale’ monumenten en met de traditionele tuingraven naar voorbeelden uit het oude Palestina.
De opbouw van een grafmonument of gedenkteken voor een asbus, kan niet anders dan door of via ons tot stand komen. De geldende beperkingen zijn ter bescherming van onze unieke identiteit en zijn bovendien ‘verplicht’ vanuit de status van Rijksmonument van het totaal.
In ons streven naar de hoogste kwaliteit past uitsluitend een sobere doch stijlvolle vormgeving.
We zien echter dat er nog altijd grafornamenten en bedekkingen worden aangebracht die door ons, maar ook door andere nabestaanden/bezoekers, als minder passend worden ervaren. De ornamenten zijn dan van vormen, materialen of kleuren die afbreuk doen aan de zo bijzondere rust en sfeer. We denken daarbij aan kabouters of anderszins ‘kitscherig’ ogende voorwerpen, en meer in het algemeen aan glimmende materialen zoals glas, chroom of kunststoffen.
Deze ‘stijlvreemdheid’ geldt ook voor grafbedekkingen als split en (wit) grind, kunststof bloemen etc.
Het gaat weliswaar om het vorm geven aan de nagedachtenis van uw dierbaren, maar wat de een schitterend vindt, vindt de ander uitgesproken kitsch. Wij willen voorkomen dat er een kakofonie van kleuren, geuren, vormen en materialen ontstaat.
Het is een erg gevoelige en persoonlijke materie. Ons doel is om met u te overleggen of we de zorg voor uw dierbaren op een manier kunnen vormgeven die aansluit bij uw persoonlijke wensen, maar ook bij onze richtlijnen en bij de beleving van de andere nabestaanden. Wij verzoeken u dringend, indien u een bepaald gedenkteken of toevoeging daaraan overweegt, eerst contact met ons op te nemen. Wellicht kunnen wij in voorkomende gevallen een even waardig maar beter in de omgeving passend alternatief aanbieden.
We zijn overigens zeker niet tegen toevoegen van kunst. Integendeel! Met name stenen en bronzen beelden voegen zich vaak prachtig in de natuur. Wij willen u graag begeleiden in de keuze en u kunt ook door of via ons een passend kunstwerk, klassiek of modern, laten maken. Om teleurstelling (afwijzing) te voorkomen, stem tijdig met ons af!
Tot slot verzoeken wij u geen planten, zitjes of andere zaken buiten het graf te plaatsen. Voor het urnenbos en urnentuin geldt een algemeen plantverbod. Ook het tweede punt heeft alles te maken met behoud van onze unieke identiteit.
Toegankelijkheid en vrijheid contra grafrust en waardigheid
De begraafplaatsen in Nederland, vroeger geheel buiten zicht, worden door de veranderingen in de maatschappij zelf steeds meer opgenomen in het dagelijks leven: als gedenkplaats, als wandelgebied, ontmoetingsplaats, ‘attractie’, etc. Alles kan, alles mag, lijkt het motto van het laatste decennium. Maar kun je, of mag je, de begraafplaats met haar herinneringsplekken en speciale symboliek wel zo in de samenleving opnemen? Is het landelijke ‘gedoogbeleid’ wel een juiste keuze? Zeker in het geval van ons begraaf- en gedenkpark is dit niet het geval. Onnodig gebruik van auto’s op de begraafplaats, hondenpoep bij de graven, joggers, fietsers of zich niet correct gedragende (museum)bezoekers vormen een onacceptabel aspect van ‘de nieuwe vrijheid’. Correctie is niet altijd eenvoudig. Het is steeds weer dat dilemma tussen toegankelijkheid en vrijheid enerzijds en bescherming van rust en waardigheid anderzijds. Niet zelden is het een kwestie van enige aanpassing en fatsoen. De Heilig Land Stichting is met haar specifieke uiterlijk en daarmee verbonden identiteit extra kwetsbaar voor bovengenoemde zaken. De grote attractieve waarde, die door de benoeming tot en media-aandacht voor het Rijksmonument nog groter zal worden, zal de druk op de waardige rust nog groter maken. Bestuur en directie zal trachten het Begraaf- en Gedenkpark middels een doeltreffend beleid/beheer hiertegen te beschermen. Wij rekenen daarbij op de hulp van alle betrokkenen.
